Oo ilang araw na lang at babalik na ako sa Pinas. Naisipan kong ilista ang pros and cons.

Pros

• Makakapiling ko na sweetee ko at makakasama ko na sya madalas. Syempre pati na din si Mader at si pinsan.
• Kakain kami ng eat-all-you-can tsaka sa Yoshinoya tsaka sa KFC tsaka sa Chowking tsaka sa…. Blah blah blah ..
• DOTA na naman (balek sa adek na computer games) – pros nga ba ito?
• May makaka-usap na din akong pinoy everyday!
• Indi na German ang palabas sa TV at higit sa lahat nag-e-English na si Will Smith!
• Mabaho na ulet utot ko. Di ko kasi maamoy dito, ewan ko ba…
• Di na ako giginawin kapag bumaba ng 15 degrees ang temperature
• Makakasimba ulet ako kasama si sweetee
• Maririnig ko ulet ang nagsisigawang kapitbahay tuwing alas-10 ng gabi sa kanto namin.
• Indi na ako mag-iisa pag uuwi galing opis.
• Di na ako mukhang tanga na kinakausap ang mga higaan, upuan, kaldero, kutsara, tinidor at inidiro. Oo mahirap talaga pag ala maka-usap.
• Pede na ko mag-text ng mag-text dahil piso lang ang isang send. At 8 pesos lang din ang calls.

Cons

• Mamiss ko ang Frankfuter, sarap talaga
• Ala ng magagandang views. Alang parliament, ala ng Schonbrunn Palace, Danube River, Belvedere Palace, naggagandahang Museums.. in short.. poor na ulet ako POOR!!!
• Mamimiss ko ang libreng Apartment na may washing machine, malaking sala, malaking higaan, libreng kuryente at tubig kahit magdamag naka-on ang TV ayos lang.
• Ala ng per diem! Maryosep!
• Somehow mamimiss ko ang Boss kong pogi (Fafa talaga sya!). Naging maitim na din lang ako bakit di pa ako naging babae para matawag na “black beauty”.
• Ala na akong masasabihan ng “Oh Pitasin!”.
• Ayoko sa 14^th floor ng Net2 Building! Ayoko sa masikip na upuan.